‘Under Boris Johnson Britain is becoming a corrupt nation’

10 dec

Update 3 Januari 2021

In de New Tork Times van 17 December staat een lang artikel met veel details over de handelwijze van de Britse regering over de aanpak van de pandemie, i.c. de aankoop van o.a. beschermende middelen bij incompetente firma’s die wel connecties hebben met no. 10 of met de Tories. Titel:

“Waste, Negligence and Cronyism: Inside Britain’s Pandemic Spending”

met ondertitel: “In the desperate scramble for protective gear and other equipment, politically connected companies reaped billions.”

Nu de NYT zo uitgebreid aandacht schenkt heeft de Britse regering alle aantijgingen ontkend in een formeel schrijven aan de NYT. Wellicht dat men bang is dat de regering Biden extra terughoudend wordt in de komende onderhandelingen met een regering die zo’n slechte reputatie heeft. Ze heeft al slecht geopereerd in de EU-UK onderhandelingen, een smet als corruptie zal een succesvol verloop weinig helpen.

Originele tekst

De media staan klaar om het spoedige einde van de onderhandelingen tussen de UK en de EU te verslaan. Dit weekend valt de bijl (misschien). De UK ondergaat twee rampen in dit jaar, “geen natuurrampen maar “self-inflicted disasters”. Een rampzalige, tienduizenden doden kostende epidemie en een deal of no-deal met de EU, die in beide gevallen zware economische en sociale gevolgen zal hebben, zoals zelfs de Tory regering nu heeft toegegeven in gelekte informatie.

Die Tory regering heeft van de omstandigheden misbruik gemaakt om geen normale verantwoording meer af te leggen over haar beleid. Niet in parlementaire zin maar evengoed niet naar de media. Verzoeken van de media om toelichting op het beleid worden terzijde gelegd. Telkens is – meestal achteraf – een beroep gedaan op de specifieke noodtoestand om zonder tenders (dus zonder concurrentie van aanbieders) en enige controle miljarden kostende opdrachten te verstrekken aan incompetente vriendjes van de partij, en om wetgeving voor te bereiden die de parlementaire controle buiten werking zet. Ook de scheiding van de machten wordt zwaar aangetast door de gang naar de rechtbanken te bemoeilijken en Torie vriendjes aan te stellen als rechter. Ze noemen dat in de UK cronyism, vriendendiensten. Als dat in andere landen gebeurt noemt men dat pure corruptie, een kenmerk van een autoritaire staat. Met alle respect en met mededogen voor het lot van de armere burgers in de UK, maar misschien is het toch maar beter om een flinke afstand te houden tot dit regime. Corruptie is ook besmettelijk.

In de Guardian staat een artikel van de hand van Gina Miller, de zakenvrouw die twee maal een spraakmakend proces tegen de regering Johnson in hoogste instantie heeft gewonnen. Ze verhaalt over de om zich heen grijpende corruptie in de regering. Je vraagt je af waarom de Britten zich niet harder verzetten. Het lijken wel makke schapen, die willoos naar de slachtbank lopen. Zijn ze moe gebeukt door alle leugens van de afgelopen jaren, of ligt het aan: “It is not the Brtish way to make a fuss”….Zie haar bijdrage:

https://www.theguardian.com/commentisfree/2020/dec/09/boris-johnson-britain-corruption-cronyism-checks-balances

Update 13-12-2020

Zo’n verhaal over corruptie in relatie tot de aanpak van de pandemie wordt gemeld via Jo Maugham op Twitter. Het gaat om de aanschaf van beschermingsmiddelen. Een firma met ervaring op dit gebied krijgt de opdracht, die even later wordt ingetrokken, en wordt toegeschoven aan een ander bedrijf met connecties met no.10. Maugham is een serieus te nemen advocaat, leider van het Good Law project. Zie https://twitter.com/JolyonMaugham/status/1337440318464155648?s=20

Hier volgt zijn korte verhaal:

Here’s a story for your Friday night. I’ve been wanting to get the documents to back it up but I don’t think they’re going to come so you’ll just have to take from me that it comes from an impeccable source with no reason to lie.
I totally believe it’s true – every word of it – and I’m putting it in the public domain because there might be just about enough for an actual, talented journalist to bottom it out. And bottoming it out is profoundly in the public interest.
So back in the very early days of the pandemic – February or March – a company (X) was given a very large PPE contract. X could reasonably claim to be a proper PPE supplier. The contract was signed and X started shipping the PPE to the UK.
Anyway, whilst the PPE was on the high seas the contract was ‘cancelled’ by Government. There was no right of cancellation and X considered suing but thought – well, moment of national crisis, fog of war. Let it lie.
But X then starts getting seriously brassed off because it can see that very similar contracts to those it had cancelled are going to other people, strange people.

(So far so good. I have seven or eight similar stories in my inbox. Some very plausible, some more sketchy, of contractors whose offers are all but accepted, then put on ice, then they’re told Govt has enough, then they see ‘their’ contract was granted to someone else…
… and sometimes they say ‘their’ manufacturer was approached by the PPE Buy Cell before ‘their’ contract was placed elsewhere. And sometimes they say it was with someone else who charged Government a higher price…
And I’ve seen enough of these with reasonably detailed evidence and sufficiently similar fact patterns that I believe this stuff was happening.
Why were they being taken from a and given to b at a higher price? I dunno, but it’s not good right?)

Anyway, I digress. Back to X.
So what happens with X is a bit different. X is contacted by someone claiming to act for a NewCo (let’s call him Y). And Y tells X ‘look, you know that contract you had cancelled, I can get it back for you if you give me 10 percent of the profits you make.’
Y doesn’t want anything up front; just a share of the profits. And X is thinking ‘how on earth does Y even know that I had a contract cancelled’? And X is thinking, ‘well, I’ve tied up an awful lot of capital in this thing and it would be quite nice to have the contract…’ and so X says to Y ‘well, how do I know you can get the contract back for me’ and Y sends X two things. The first is what purports to be an email conversation between Y and a SpAd in a relevant department (I know which department).
And the second is what purports to be an email conversation between Y and an official at No.10.

Now, X is sensibly thinking (and you should sensibly think to yourself) ‘well, it’s not that difficult, I guess, to fake email conversations’.
But there is some stuff X can’t shake, like, ‘how does Y even know I lost a contract’ and ‘if it’s not real why does Y only want a share of the profits?’ And so X ‘umms’ and ‘ahhs’ but eventually says ‘no’.
Anyway, X is now utterly convinced – and X is a serious player and my source (which isn’t X) is a very good source – that the contract taken from them and given to someone else and the beneficiary was a very high profile (and weird and large) winner of a PPE contract.
So I say to my contact, ‘are you sure if it’s ok if I put this in the public domain’ and my contact says ‘yep, because there will have been other approaches to other companies too’.
And someone else – a confirmed PPE supplier – has also (entirely independently) told me that “I have heard stories of, wait for it, back handers within NHS procurement teams.”
(He told me he’d try and get me a screenshot but didn’t.)

Anyway. It’s quite a story, right? And I believe it. I’ve tried to tell it to you like I understand it – warts and all – but form your own judgment.
And if it’s true it’s unlikely to be an isolated incident so, you know, if you know more, don’t be a stranger.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: