Thorium centrales in Nederland

5 mrt

In het Nederlandse klimaatakkoord wordt zorgvuldig gezwegen over kernenergie. Het is de gemakkelijke weg om als staat niet deel te nemen aan de verdere ontwikkeling van kernenergie, door simpel het initiatief aan de markt over te laten, wel wetend, dat de grote investeringen die nodig zijn, niet door het bedrijfsleven kunnen worden opgehoest. Zo blijf je fijntjes aan de zijlijn. In de bredere Europese context wordt kernenergie steeds minder een optie in het kader van alternatieve CO2-emissie mijdende energieopwekking.

Absolute Zero

In de UK denkt men overigens iets anders. Daar wordt ook gemikt op een zero emissie tegen 2050, maar kernenergie blijft daar als basisvoorziening wel overeind, onder meer door de bouw van de Hinckley C Nuclear Plant, die in 2030 operationeel zal zijn. Zie het rapport Absolute Zero, een aardige constructie om gebruik makend van groeiende stukjes (meestal al voorhanden) technologie straks te voorzien in voldoende energie zonder CO2 emissies. De auteurs zijn terughoudend over negatieve CO2 emissies, omdat bijvoorbeeld CO2 opslagtechniek nog niet op testbare schaal bestaat. Het rapport is uitgebracht door UKFIRES, een samenwerking tussen vijf vooraanstaande Britse universiteiten. FIRES wordt gesubsidieerd door de Engineering and Physical Sciences Research Counsil (EPSRC). Geen stop dus op kernenergie in de UK.

SAMOFAR en SAMOSAFER

Europa ziet niet af van kernenergie, al zal de rol in de energievoorziening iets kleiner worden. In juni 2019 werd het Europese project SAMOFAR afgesloten, een onderzoeksproject onder leiding van TU Deft. In dat project werden de veiligheidsaspecten van de MSR, in dit geval een  Molten Salt Fast Reactor (MSFR) onderzocht bij verschillende procesmechanismen, zoals de thermische expansie en de natuurlijke circulatie van het brandstofhoudende zout, het veilig aflaten van het zout bij grote storingen, het opschonen van het zout, en de oplosbaarheid van fusieproducten in het zout.

overview MSFR

Overzicht van de verschillende systemen in een MSFR

In China is men evenzeer druk bezig met de ontwikkeling van MSR’s. Op de afsluitende meeting van SAMOFAR in juli 2019 werden daarvan resultaten gemeld, evenals over de al gevorderde status van een MSR reactor prototype in Canada.

Direct na het succesvol afsluiten van SAMOFAR project is een volgend project opgestart met dertien Europese en een Canadese partners, het SAMOSAFER project, gericht op het ontwikkelen en demonstreren van veiligheidsbarrières voor gecontroleerd gedrag van MSR’s tijdens ernstige storingen. Uiteindelijk wil men dat de MSR’s binnen 30 jaar volledig kunnen voldoen aan alle regels.

Een Nederlands pleidooi voor MSR’s met Thorium

In Reformatorisch Dagblad van 28 februari 2020 verscheen een opiniestuk van Willem Jan Blom en Pieter Meijers, waarin ze pleiten voor kernenergie in Nederland met inzet van Thorium als brandstof in gesmolten zoutreactoren.

Hier is hun tekst:

Het is een gemiste kans dat het klimaatakkoord geen aandacht besteedt aan thorium. Het kabinet moet jaarlijks vijf miljoen euro gaan investeren in de ontwikkeling van deze nieuwe en betrouwbare vorm van energieopwekking.

De energietransitie is een grote en belangrijke opgave. In 2050 wil Nederland af zijn van vervuilende, fossiele brandstoffen die slecht zijn voor het milieu en waarmee we ook nog eens voor miljarden allerlei dubieuze oliesjeiks sponsoren. Daarom moeten we op zoek naar nieuwe energiebronnen die samen een betrouwbare, betaalbare en duurzame energievoorziening vormen. Thorium heeft alles in zich om een van deze energiebronnen te kunnen zijn.

Licht radioactief

Thorium is een element dat licht radioactief is. Het metaal is zilverwit, maar bevindt zich in de natuur vaak in allerlei verschillende verbindingen, zoals thoriumoxide. In die verschillende vormen komt thorium drie keer zoveel op aarde voor als uranium. Thorium kan in verschillende nucleaire reactors dienstdoen als splijtstof, maar het meest geschikt daarvoor is een gesmoltenzoutreactor, waarin thorium wordt opgelost in vloeibaar zout. Door de thoriumatomen te beschieten met neutronen ontstaat Uranium-233, waarmee door kernsplijting energie opgewekt kan worden. Een relatief kleine hoeveelheid thorium levert verhoudingsgewijs veel energie op, waarbij een beperkte hoeveelheid afval overblijft. Waar conventioneel uraniumafval honderdduizenden jaren lang gevaarlijke hoeveelheden straling produceert, doet thoriumafval dit slechts 300 tot 500 jaar. Een thoriumreactor werkt op hoge temperaturen. Energie kan daarom efficiënt omgezet worden in elektriciteit.

Zo’n nieuwe reactor is ook een stuk veiliger: bij oververhitting vertraagt het kernsplijtingsproces zichzelf, zodat er geen gevaarlijke situaties kunnen ontstaan. Een extra veiligheidsmaatregel, waardoor de nucleaire reactie direct stopt in geval van nood, kan eenvoudig ingebouwd worden. Ook het verwijderen van afvalstoffen is een stuk eenvoudiger dan in een uraniumcentrale. De (terechte) veiligheidsbezwaren tegen de conventionele uraniumcentrale gaan dus niet op voor een thorium-gesmoltenzoutreactor.

Tot slot is er voldoende thorium in winbare hoeveelheden op aarde aanwezig voor honderden, zo niet duizenden jaren. Deze winbare hoeveelheden thorium bevinden zich in verschillende stabiele en bevriende landen, zoals Noorwegen, de Verenigde Staten en Australië.

Te weinig subsidie

Zon en wind zijn erg veranderlijk, waardoor een energievoorziening met alleen die bronnen onbetrouwbaar is. Een thorium-gesmoltenzoutreactor is een schone, veilige en goedkope vorm van energieopwekking die, samen met deze variabele bronnen, leidt tot een betrouwbare energievoorziening. Op dit moment wordt er aan technische universiteiten en instituten al onderzoek gedaan naar thoriumenergie, maar er is te weinig subsidie om binnen enkele decennia thoriumreactoren in Nederland te kunnen bouwen. Daarvoor moet namelijk eerst een proefreactor gebouwd worden en moet veel technisch, natuurkundig en chemisch onderzoek worden gedaan. Hiervoor moet door de Nederlandse overheid zo’n vijf miljoen euro per jaar worden geïnvesteerd. Vijf miljoen per jaar is natuurlijk niet weinig, maar andere duurzame energiebronnen kosten een veelvoud hiervan.

Kortom: in de toekomst hebben we een energievoorziening nodig die duurzaam, betrouwbaar en betaalbaar is. Thorium kan hier een belangrijke bijdrage aan leveren. Hiervoor moet worden geïnvesteerd in de bouw van een proefreactor waarin gedegen onderzoek naar thoriumenergie gedaan kan worden. Het wordt hoog tijd dat het kabinet deze investering in de energiebron van de toekomst gaat doen!

De auteurs zijn respectievelijk commissielid Duurzame Ontwikkeling en politiek bestuurslid voor SGP-jongeren.”

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: