Nucleaire energie: toch een optie?

18 Aug

De energievoorziening discussie draait meestal om elektriciteit productie. In veel landen wordt de productie van elektriciteit uit koolstof (kolen, olie, gas) verminderd om de kooldioxide emissie te verlagen. Duurdere alternatieve energiebronnen zouden het wegvallen van de huidige centrales moeten opvangen. Duitsland heeft zijn Energiewende die stevig inzet op dat spoor. Kolencentrales en units op bruinkool verdwijnen op termijn, het aandeel van windmolens en PV neemt snel toe. Nucleaire energie is helemaal taboe verklaard in Duitsland na Fukushima. De omschakeling gaat gepaard met massieve subsidies, die de kostprijs van een Duitse Kwh tot de duurste in Europa heeft gemaakt. Er is veel kritiek op deze transitie, en die kritiek groeit met de dag.

Wijlen David Mackay heeft in zijn overzicht van de energievoorziening (Sustainable Energy – Without the hot air) duidelijk gemaakt, dat alle denkbare vormen van alternatieve energie bijeen niet voldoende zijn om de energiebehoefte van in dit geval de Britse burger te dekken. Mackay was een man van cijfers, van data. Wat je ook verzint, als je het niet met cijfers kunt onderbouwen, blijft het borrelpraat. En de optelsom van alternatieve energiebronnen was niet genoeg om in de dagelijkse behoefte te voorzien. Zonder dat hij dat echt expliciet heeft genoemd in zijn boek, is het wel duidelijk, dat alleen nucleaire energie een voldoende energie dichtheid bevat om de wegvallende energie uit kolencentrales te compenseren en als buffer te dienen voor het sterk wisselend aanbod van energie uit alternatieve bronnen. Terwijl men intussen naarstig zoekt naar dergelijke buffers lopen we wel risico’s van blackouts, want geschikte buffers zijn er nog altijd niet, of ze zijn gewoon onbetaalbaar, niet in verhouding met de kosten van de alternatieve elektriciteit productie. En blackouts kunnen we ons überhaupt niet permitteren met onze enorme afhankelijkheid van elektriciteit.

Er komt een tijd, dat opnieuw gekeken moet worden naar de optie van nucleaire energie. Niet naar de langzaam aftandse reactoren, die nucleair afval produceren en waar de risico’s op storingen en emissies zo groot worden geacht, dat ze nu in hoog tempo worden stil gelegd. Althans in onze omgeving, in China bouwt men vlijtig nieuwe reactoren op bestaande principes.

Hier is ook al eens gewezen op de intrinsiek veilige techniek van de gesmolten zoutreactor. In de US en in Canada zijn plannen om  dit type reactor in te gaan zetten. Deze Molten Salt Reactors (MSR) zijn langzamerhand het proefstadium voorbij, en er zijn serieuze plannen en investeringen om ze te gaan bouwen in het komende decennium. Een overzicht van een en ander is hier te vinden. In Nederland hebben we ook kennis op dit gebied, zie hier. Professor Kloosterman (reactorfysica) aan de TU Delft is een warm voorstander van deze intrinsiek veilige reactoren. Zijn intreerede van april 2016 is ook voor niet-technici begrijpelijk. Bij het ECN in Petten lopen experimenten over deze techniek. Hoewel de kennis in Europa groot is op dit gebied, is het goed mogelijk, dat de Amerikanen of Canadezen als eersten zo’n type reactor bouwen en in bedrijf nemen. Maar ook China heeft grote belangstelling.

Update 19 Augustus

De na de Brexit nieuw aangetreden Britse premier May heeft de start van de bouw van een nieuwe kerncentrale bij Hinckley in  Leistershire geblokkeerd. Chinezen en Fransen balen flink van die actie, want zij zouden die centrale bouwen. Wat precies de beweegredenen zijn om nu in te grijpen is niet duidelijk. Het leidt wel tot verhalen die passen in het toenemende gevoel van nationale trots na de Brexit. Make Britain great again. En natuurlijk, op het gebied van nucleaire energie was de UK ooit een der groten.  In The Telegraph van 17 Augustus een artikel met als kop “Britain should leap-frog Hinckley and lead 21st Century nuclear revolution”, wordt Hinckley als kapstok gebruikt om nu maar zelf de ontwikkeling van nucleaire energie op zich te nemen. Zelfs Rutherford wordt in herinnering geroepen als een soort aartsvader van de nucleaire zaak. En jawel, ook de Britten denken sterk aan MSR reactoren. Een beetje tabloid-achtige presentatie maar toch een lezenswaardig artikel met veel verwijzingen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: