Biobrandstoffen uit algen: benodigd landareaal

19 Jul

Met de nieuwere technologie slaagt de biobrandstofindustrie er steeds beter in om hogere producties te halen uit de verschillende daarvoor gebruikte algensoorten. Kooldioxide, andere nutriënten en licht zijn nodig voor de productie. Nieuw is een techniek om zonder licht te produceren.

Een belangrijk punt van de productie is de benodigde energie. In alle hoeraverhalen over de mogelijkheden van deze bedrijfstak blijft het vraagstuk van de energie-input onderbelicht. Uiteindelijk moeten de algenproducten, ook de brandstoffen wel kunnen concurreren met de producten uit andere productiewijzen, meestal gebaseerd op fossiele bronnen.  Op het aanstaande 8th International Algae Congress in December 2014 in Florence zal aan dat kostenaspect extra aandacht worden gegeven.

Een andere vraag gaat over de benodigde oppervlakte voor de productie van uit algen bereide biobrandstof, hier toegespitst op de productie in vijvers.  Een recente subsidie voor de firma Cellana geeft in het kort een beeld van de verwachtingen. Cellana exploiteert een bedrijf op Hawaii,  daar zal de input van de zon weinig problemen leveren. De algenproductie gaat grotendeels via vijvers. De subsidie van het Energy Department moet ertoe bijdragen dat op middellange termijn (2022) tegen concurrerende prijzen een productie van biobrandstoffen wordt gehaald van 5000 gallons per acre per jaar. Dat cijfer wordt gezet naast de jaarlijkse behoefte van de US van 150 miljard gallons.

Even omrekenen naar hier gangbare dimensies: een gallon ~ 3,78 liter; een acre ~ 0,4 ha. Omgerekend geeft dat een areaal van ongeveer 120.000  km2, dat is grofweg driemaal Nederland……

Ter vergelijking voor Nederland:

Transport in Nederland verbruikt per jaar (benzine en diesel) ongeveer 12,5 miljard liter (CBS, 2013), wat bij eenzelfde eenheid van productieareaal neerkomt op een dikke 1000 km2, dat is het oppervlak van Amsterdam en Eindhoven bij elkaar, geen areaal dat je in ons dichtbevolkt land even vrijmaakt. En dan nog exclusief het verschil in het aantal zonuren per jaar: 1520 hier, tegen 3036 in Honolulu en het verschil in ingestraalde hoeveelheid zonne-energie. De geschatte dikke 1000 km2 zijn ongeveer 3% van Nederland. Dat komt redelijk in de buurt van David Mackay’s schatting. Hij schat in zijn boek “Sustainable Energy — without the hot air” voor de UK voor dit onderwerp een benodigde oppervlakte omvang van 6% van het landoppervlak.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: