De emissie van kooldioxide als functie van economische productie, een nieuwe theorie

26 Nov

Timothy Garrett, professor atmosferische wetenschappen aande universiteit van Utah heeft een interessant artikel gepubliceerd over de toekomstige emissies van kooldioxide. Hij koppelt de emissies aan een enkele factor, waar IPCC in haar emissiemodellen (SRES) uitgaat van meerdere factoren. Garrett beschouwt de menselijke beschaving in zijn thermodynamisch groeimodel als een warmtemachine, een puur fysische benadering, waar tot nu toe de Kaya Identity aangaf dat de emissies samenhangen met meerdere factoren als de groei van de bevolking en de levensstandaard (zie hier) . Voor hen die zich misschien de hoofdwetten van de thermodynamica kunnen herinneren is dit zo juist verschenen artikel een aardige opfrisser, en een aparte benadering voor een economisch model.

 Hij trekt een vergelijking met de groei van een kind. Dat kind groeit door te eten, consumeert daarmee energie bijvoorbeeld in de vorm van koolhydraten. De energieopname gebeurt niet optimaal, het kind produceert ook afvalwarmte en kooldioxide. Als het de volwassen leeftijd nadert komt er idealiter een evenwicht in energieopname en warmteproductie. Dit groeimodel voor een kind kan worden omgezet naar het totale menselijke systeem in haar milieu.

Garret vindt een constante relatie tussen de geaccumuleerde economische productie en de mate van energieverbruik op wereldschaal. Die constante factor bedraagt bijna 10 mW per dollar (de waarde van 1990).

Zijn theorie heeft hij getest en gevalideerd op de relatie tussen energieverbruik en economische productie door gebruik te maken van BNP-gegevens van de UN en van energiegegevens op wereldschaal van het U.S.Department of Energy over de periode 1970-2005, en voor de geschatte economische productie in de voorgaande twintig eeuwen. Daarna bekeek hij de gevolgen voorde kooldioxide emissies, die zijn immers vrij direct gecorreleerd aan het energieverbruik. Met zijn model voorspelt hij de groei in de periode 1975-2005 van de energieproductie vrij goed. De groei van het energieverbruik, van de economische waarde, de economische productie en het groeitempo van de kooldioxide emissies, komen overeen met de waargenomen ontwikkeling. Zijn model lijkt dus te werken.

Garrett denkt op deze simpele wijze de toekomstige kooldioxide emissies te kunnen berekenen. De basis van zijn theorie geeft aan, dat volgens hem energiebesparingen weinig hout zullen snijden. En zijn idee over het stabiliseren van de kooldioxide emissies op het huidige niveau komt neer op een aanvullende 300 GW energieproductie per jaar, ofwel een nucleaire installatie per dag….

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: