Hans von Storch en het einde van de alarmisten

23 Mrt

De vorige bijdrage op dit weblog schetste een beeld van Prof. Hans von Storch. Klimaatwetenschapper, in Nederland betrokken bij adviezen voor het rapport van de Deltacommissie. Maar in Duitsland ook actief aanwezig in het politiek-maatschappelijk debat over de klimaatverandering.

 Gisteren publiceerde von Storch in de Spiegel online een artikel “Am Ende des Alarmismus”, dat nogal wat ophef veroorzaakt, gelet op de stroom aan reacties. Hij bouwt echter logisch voort op vorige publicaties. Hieronder een (soms) vrij vertaalde samenvatting van zijn artikel in de Spiegel.

Von Storch kondigt inderdaad het einde aan van het alarmisme. Hij geeft aan, dat het huidige klimaatonderzoek wordt gedomineerd door wetenschappers en hun in beleidstermen vertaalde adviezen. Het wereldje is volledig gefixeerd op de door mensen veroorzaakte klimaatverandering op lokale en wereldschaal. Het lijkt nu verstandig om de hype-sfeer achter ons te laten en af te wachten hoe de klimaatverandering zich ontwikkelt, en wat verder onderzoek naar de natuurlijke en menselijke invloeden oplevert. We zullen meemaken, dat de emissie van broeikasgassen fors wordt gereduceerd. Maar dat zal nauwelijks leiden tot een stabilisering van de toestand. Von Storch verwacht geen dramatische ontwikkelingen. Wel een minder snelle verandering dan pessimisten veronderstellen, een geleidelijke opwarming, klimaatzones die in de richting van de polen verschuiven en een versterkte hydrologische cyclus. Klimaatverandering blijft een gegeven, maar de aandacht voor het thema moet in toenemende mate concurreren met andere thema’s die op individuele èn globale schaal spelen. Von Storch noemt de gevolgen van de economische crisis, de gezondheid, bevolkingsgroei, sociale ongelijkheid, armoede, honger, uitputting van grondstoffen en sterk uiteenlopende wereldbeschouwingen. Aandacht voor het klimaat – waarvoor ook acties noodzakelijk zijn – blijft dus een belangrijk thema, maar een onder vele andere.

Een verantwoorde omgang met de aarde, bevolking en ecosystemen moet meer omvatten dan alleen klimaatmanagement. Voor duurzame en vreedzame maatschappelijke ontwikkelingen moet een meer omvattend wereldmanagement staan dat gevoed wordt door natuurwetenschappelijke inzichten, maar in onze multiculturele wereld evenzeer of zelfs in beslissende mate door sociaal-culturele kennis.

De belangstelling voor toekomstscenario’s zal toenemen. Dat zal een zuiver technische zaak worden. De hype van de aankondiging van rampen gaat voorbij, al was het alleen maar omdat het publiek het moe wordt, en omdat de nieuwe generatie wetenschappers zich aandient.

 De belangstelling voor de paleografie gaat groeien en daarnaast gaat de klimaatwetenschap zich vooral concentreren op vraagstellingen als scenario ontwikkeling, klimaatmonitoring, lokale en regionale aanpassingen en klimaatregeling (denk aan extra sulfaat aerosol in de atmosfeer, ijzersulfaat additie in de oceaan). Verder verwacht von Storch in de komende 30 tot 50 jaar een actief en toepassingsgericht sociaal-cultureel klimaatonderzoek, dat verdere kennisontwikkeling moet bevorderen.

Bovendien verwacht von Storch – hij beschouwt zich zelf als een optimist in dit verband – dat de wereld op een verstandige en in de praktijk realiseerbare wijze omgaat met het klimaatprobleem. Dat er bereikbare doelen worden geformuleerd, en dat vragen over toekomstige ontwikkelingen op een alomvattende manier worden gesteld.

Hij toont zich pessimistisch over een verstandige uitwerking van de lessen uit het verleden voor het heden en de toekomst. De huidige klimaatangst hype wordt ingewisseld voor nieuwe angsten. Het klimaatthema wordt niet langer serieus genomen en zal worden omgezet in instrumenten die ons leven in brede zin zullen beïnvloeden. (Zoiets als de verinnerlijking van het milieuprobleem?)

In dit pessimistische – maar wellicht niet onrealistische – scenario verliest het klimaatonderzoek de huidige publieke belangstelling, ondanks een voortdurend spervuur van nieuwe gevaren en aangekondigde ondergang van de wereld.

Aan het einde resteren dan nog de monitoringstaken van de weerkundige diensten, en zoals von Storch dat noemt
spannende onderzoeken in een hoekje van de ivoren toren en wat verstrooide overgebleven alarmisten.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: