Zeespiegelstijging en de Deltacommissie (V)

1 Dec

In de voorgaande artikelen zijn de achtergronden van de zeespiegelstijging op wereldschaal en lokaal aan de Nederlandse kust in beeld gebracht. Er is gewezen op de kennisleemten in de factoren die de zeespiegelstijging beïnvloeden en op de grote onzekerheden en variaties waarmee metingen en modellen behept zijn.

Hieronder wordt nog kort ingegaan op de keuzes die de Deltacommissie heeft gedaan uit de veelheid van onderzoeken die ter beschikking stonden. Voor een meer algemene behandeling van dit onderwerp verwijs ik graag naar het uitstekend artikel van Karel Knip in NRC van 8 november 2008 (abonnement vereist).

Tabel_factoren_zeespiegelstijging

Dit zijn modelresultaten m.u.v. Domingues. Men gaat uit van de zelfde PDF’ s (probability density function =  kansdichtheid functie) die voor temperatuurprojecties tot 2100 zijn bedacht. Modellen en scenario’ s op globale schaal dus, die naar lokaal niveau moeten worden vertaald. Over de betrouwbaarheid van die modellen is op dit blog al vaker geschreven.

De bodemdaling is niet in de tabel opgenomen, maar die ligt op ongeveer 10 cm in deze eeuw, overigens met een flinke onzekerheidsmarge.

* De Deltacommissie heeft bij meerdere factoren gekozen voor een grotere bandbreedte in de temperatuurstijging en dat leidt tot navenant hogere stijgingen van de zeespiegel. Voor de ijsplateaus op Groenland en Antarctica baseert de commissie zich op nieuwe inzichten van recente observaties, die in vorige artikelen zijn behandeld.

** Hans-Peter Plag, oceaandeskundige was adviseur voor de Deltacommissie.

***Domingues et.al., schattingen op globale schaal op basis van metingen.

Het A1F1 scenario is het somberste IPCC scenario, het gaat uit van ongewijzigd beleid, en een toenemend gebruik van fossiele brandstoffen. Het KNMI ’06 warm scenario gaat uit van 2°C temperatuurstijging op aarde in 2050 ten opzichte van 1990 en geen verandering in luchtstromingspatronen in West Europa plus een absolute stijging van de zeespiegel tot 35 cm.

.

Ten slotte.

De keuze van de Deltacommissie voor de maximale stijging van 130 cm, uitgaand van de worstcase benadering voor elke factor wordt door de meeste adviseurs in de werkgroepen van de commissie niet gedragen, dat blijkt uit meerdere interviews in de pers. Aan hun adviezen is de commissie geheel voorbijgegaan. De Deltacommissie heeft een schokeffect willen produceren en plaatst zich daarmee in het rijtje van Al Gore en James Hansen, die voorspellen dat Nederland voor het eind van de eeuw al voor de helft onder water komt te staan. Uit de voorgaande artikelen en de bovenstaande tabel blijkt dat een andere keuze net zo goed verdedigbaar was. De nuance ontbreekt en de politieke keuzemogelijkheden worden door de commissie en het kabinetsstandpunt wel zeer beperkt.

.

Een beleid met als basis structurele monitoring en voortgezet onderzoek naar de leemten in de kennis en de reductie van de onzekerheden in de bijdragen van de factoren voor de stijging, zou op ieders begrip kunnen rekenen. En zodra de stijging werkelijk dreigende proporties zou gaan aannemen, dan zijn de miljarden voor het treffen van maatregelen onmiddellijk beschikbaar, zoals de aanpak van de financiële crisis heeft aangetoond.

 

Advertenties

Eén reactie to “Zeespiegelstijging en de Deltacommissie (V)”

Trackbacks/Pingbacks

  1. Zeespiegelstijging en de Deltacommissie (VI) | klimaatblog - juli 13, 2015

    […] maatregelen zodra die nodig zijn. En dat komt aardig in de buurt van de mening van deze blogger, zie hier…. En Tennekes eindigt […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: